ميرزا محمد تقي الأصفهاني ( مترجم : مهدى حائرى قزوينى )

44

مكيال المكارم في فوائد دعاء للقائم ( ع ) ( مكيال المكارم در فوائد دعا براى حضرت قائم ( ع ) ) ( فارسى )

و براى همين امور پرورش داده است . پيش از آفرينش موجودات ، نور امام را همچون سايه‌اى در سمت راست عرش آفريد ، و در علم غيب خويش حكمتش را به او عنايت فرمود . او را به علم خود برگزيد و به خاطر پاكىاش انتخاب كرد . امام يادگارى از آدم ، بهترين فرزند از نوح ، برگزيدهء خاندان ابراهيم ، سلالهء اسماعيل و زبدهء از عترت محمد صلّى اللّه عليه و إله است ، كه هميشه در رعايت و عنايت مخصوص خداست ؛ او را حفظ مىكند و به حمايت خود نگه مىدارد ؛ دام‌هاى شيطان و لشكريانش را از او دور مىسازد ، و حوادث شب هنگام و افسون جادوگران فاسق را از او دفع مىنمايد ؛ بدىها را از او برگردانده تا از بلاها دور و از آفت‌ها محفوظ بماند ، از لغزش‌ها معصوم و از هرگونه زشت‌كارى و هرزگى مصون باشد . امام در آغاز كارش به خويشتن‌دارى و نيكوكارى مشهور است و در انتهاى امر به عفاف و علم و فضل موصوف . امر امامت پدرش به او مىرسد ولى در زمان حيات پدر دم نمىزند . هنگامى كه دوران امامت و حيات پدرش سپرى گشت و مقدّرات الهى در حقّش تحقّق يافت و ارادهء خداوند او را به سرمنزل محبّت خود برد ، يعنى عمر پدر پايان يافت ، امر خداوند پس از او به وى مىرسد ، و خداوند دين خود را به او مىسپرد ، وى را بر بندگان حجّت ؛ در جهان قيّم و سرپرست ؛ به روح خود تأييد ؛ از علم خود برخوردار و به حق‌ّگويى آگاهش مىنمايد ؛ راز خود را به وى مىسپرد و براى امر بزرگش بپامىدارد و از فضيلت علمش او را مطّلع مىسازد ؛ رهبر خلق و حجّت مطلق اهل عالمش مىگرداند و روشنايى اهل دين و ولىّ بندگانش قرار مىدهد و براى امامت خلق ، او را مىپسندد و سرّ خويش به دو مىسپرد ، وى را حافظ علم خود مىنمايد و حكمتش را در او نهاده ، زمامدارى اهل دينش را از او مىخواهد ، و براى امر بزرگش او را مخصوص مىگرداند و روش‌هاى دين و فرائض و حدود خود را به وجود او احيا مىنمايد . امام هم با نور درخشنده و درمان‌هاى سودمند ، هنگام حيرت‌هاى نادانان كه به دام اهل جدل گرفتار آمده‌اند ، به عدل اقدام و قيام كرده ، با بيان روشن و راهنمايىهاى واضح از هرسوى مردم را ارشاد مىفرمايد ، و در همان خطّ مشى كه پدران راستگوى درستكارش رفته‌اند مىرود . پس هر كه حقّ چنين عالمى را ناديده بگيرد ، بدبخت و شقاوتمند و هركه او را انكار نمايد گمراه است ، و كسى عليه او كارشكنى نكند مگر اين‌كه بر خداوند - جل‌ّوعلا - جرأت و جسارت كرده باشد . « 1 »

--> ( 1 ) . اصول كافى : 1 / 203 .